در سال ۱۳۴۰ «مجتمع مسکونی شهرک غرب» در شمال غربی تهران، با طراحی و معماری مهندسان آمریکایی و براساس مدل نمونه برجهای مسکونی ایالات متحده آمریکا ساخته و به همین دلیل نام این منطقه شهرک غرب شد.
این شهرک در گذشته محل اسکان خارجیهایی بود که وارد تهران میشدند.
در زمان حکومت محمدرضا شاه پهلوی، متخصصان و صنعت گرانی که برای گسترش فعالیتهای علمی و صنعتی به ایران آمده بودند، در «مجتمع مسکونی شهرک غرب» و چندخانه ویلایی آن زمان ساکن شدند و طرحهای شهرسازی به سبک جدید و کاملاً متفاوت با تهران قدیم توسط شرکتهای ساختمانی خارجی در زمینهای تقسیم شده اطراف روستای تاریخی خوردین آغاز شدند.
آمریکاییها که در آن موقع اکثریت جامعه ساکن این محله را تشکیل میدادند، با استفاده از نفوذ خود، مدرسه، ورزشگاه و امکانات تفریحی وسیعی را با کمکهای دولت پهلوی در شهرک غرب به وجود آوردند و آنرا گسترش دادند. به عنوان مثال، فقط مدرسه آمریکاییها در این منطقه به قدری مجلل و وسیع بود که پس از انقلاب اسلامی با اینکه به دو مدرسه جداگانه برای دختران و پسران در کلیه مقاطع تحصیلی، ورزشگاه، محل برگزاری سیرک و نمایش، سالن سینما و… تبدیل شد، باز هم فضاهای بدون استفاده زیادی درون ساختمانهای آمریکایی وجود داشت که حتی نگهداری این ساختمانها را برای مصادره کنندگان دشوار کرده بود. بخشی از این ساختمانها را نیز به دانشگاه آزاد اسلامی(دانشکده تربیت بدنی) واگذار کردهاند.
