در گیرودار زندگی پر دغدغه امروز، در ازدحام این همه بتن و آهن و سیمان، خیابان و اتومبیل و باز ازدحام که بیوقفه بر ما و زندگی و روحمان تاثیر میگذارند، چارهای نیست جز تلطیف فضای زندگی جمعی و دستاویز قرار دادن هنر برای کمی دلپذیرترشدن محیط زندگی اجتماعی بخصوص در کلانشهرها. از آنجا که هنر در زمینهای به ابعاد و عظمت یک شهر میتواند در تزئینات و جزئیات نمودی داشته باشد، پس مجسمههای شهری به عنوان عناصری هنری و البته مفهومگرا میتوانند راهکاری برای تغییر سیمای هر شهر باشند.
ضرورت ایجاد فضاهای حجمی و نیاز به بهرهمندی شهروندان از هنر و دلایلی شبیه به این به برگزاری سمپوزیوم مختلف داخلی و بینالمللی مجسمههای شهری در کلانشهر تهران انجامیده و مجسمههای برگزیده در این سمپوزیوم ها نیز هم اکنون در نقاط مختلف شهر و بیشتر آنها در باغی به نام باغ هنر در معرض دید قرار خواهند گرفت اما انگار هنوز تا دریافت بهترین کارکردها از مجسمههای شهری بخصوص در تهران راه بسیار پیشروست…
در عصرحاضرخشونت و پرخاشگری به یکی از مسایل اجتماعی مهم و درخور توجه جوامع تبدیل شده است. افراد و گروههای زیادی به دلایل و بهانههای گوناگون با درگیر شدن در فرآیندهای خشونتآمیز آسیبهای فراوانی را به خود و سایرین وارد میکنند. پدیده خشونت جمعی در زمانها و مکانهای دیگری و گاه در ابعادی بسیار گستردهتر بروز میکند که نتیجه آن، تخریب اموال عمومی، صدمات جانی و مالی افراد ماجراجو و حتی بیطرف و یا عابران و غیره است. از این رو، شناخت همه جانبه پدیده خشونت، بویژه از ابعاد روانشناسی اجتماعی و جامعهشناختی، به منظور دستیابی به راهکارهای اصولی برای پیشگیری و نیز کنترل آن از دغدغههای اساسی جوامع دموکراتیک است.
تحقیقات زیادی حاکی از آنست که وجود یک عامل ریسک(Risk Factor)در یک فرد به تنهایی نمیتواند موجب بروز رفتار ضد اجتماعی و خشونت بار بشود. عوامل متعددی لزوماً باید با هم ادغام شوند تا در یک دوره زمانی مربوط به رشد فرد و تحول به دوره بلوغ و بزرگسالی رفتار وی را شکل ویژهای بخشند.عوامل ریسک به عواملی اطلاق میشوند که شواهد قوی برای ارتباط علمی آنها با یک مساله یا پدیده خاص عواملی چون: بیکاری و فقدان درآمد کافی برای زندگی، بویژه برای تامین امکانات ورزشی، تفریحی، و گذران سالم اوقات فراغت برای نوجوانان و جوانان که نیاز مبرم و انکار ناپذیری برای آن به مانند نیاز گیاه به آب، دارند، و یا شرایطی چون غربتی بودن، طرد شدگی، اخراج از مدرسه و یا اجبار در ترک تحصیل، احساس بی عدالتی/بی قدرتی اجتماعی، نبود خانواده حمایت گر و قابل اتکا، احساس محرومیت/ناکامی در برآورده شدن خواسته ها و آمال کوچک و بزرگ و عواملی نظیر اینها می توانند فرد را در مسیر حوادث و شرایط نامطلوب و خطرآفرین قرار دهند. بویژه اگر الگوهای یادگیری اجتماعی و گروه های نقش آفرین مناسبی در اختیار نباشد، احتمال الگوپذیری و مدل سازی منفی و ناسالم برای جوان فراهم تر می شود و زمینه مناسبی برای رفتارهای نابهنجار و ضد اجتماعی فراهم می گردد
نشریه انجمن علمی شهرسازی دانشگاه پیام نور مرکز قم با نام ارگ نوین شروع به فعالیت کرد
ادرس الکترونیکی نشریه
novin_arg@yahoo.com
در صورت تمایل برای همکاری با نشریه از طریق ایمیل فوق اعلام آمادگی نمایید
حوزه های فعالیت نشریه :
شهرسازی و علوم مرتبط
دوره انتشار هرسه ماه یکبار
زمینه های فعالیت شماره اول : قم شناسی ، gis ، معرفی پروژه های شهرسازی ، فرهنگ شهروندی و قانون شهروندی مقالات ، ترجمه ها ، نقد پروژه های شهری (شماره ی اول نقد المان های سطح شهر قم) ، حوزه های کاری و فعالیت شهرسازی ، تصاویر شهری ، تصاویر منتقدانه از منظر شهری و ....
خلاصه هر چی که مربوط به شهرسازی باشه
منتظر همکاری همه ی دانشجویان هستیم مخصوصا شما!!!
میتونید سوالات یا نکات خودتونو از طریق ایمیل یا در قسمت نظرات همین پست مطرح کنید
از پبشنهادات شما به نحو احسن استفاده خواهد شد
میتوانید حداکثرتا تاریخ 1392/1/20 مطالب خودتونو ارسال کنید.
اولین شهرهای جهان در حدود ۵۵۰۰ سال پیش پدید آمدند که این زمان، شامل تمام تاریخ نوشته شده بشر میشود؛ چرا که ثبت وقایع تاریخی با پیدایش شهر توام بوده است.
شهرها هرچند نسبت به تاریخ زندگی بشر عمر کوتاهی دارند (۵۵۰۰ سال در برابر نیم میلیون سال)؛ اما در طی همین عمر کوتاه مبدل به یکی از اصلیترین دغدغههای بشری شدهاند. درحالی که شیوه زندگی شهری تبدیل به شیوه زندگی غالب شده است و در آیندهای نه چندان دور بیش از ۹۰ درصد انسانها در شهرها ساکن خواهند شد؛ اما این نوع زندگی با مشکلات و مخاطرات خاص خودش نیز همراه بوده است.
بزرگترین و عمدهترین مشکل شهرنشینی موضوع تراکم و تمرکز بیش از حد و ظرفیت است که مخاطرات هویتی، زیست محیطی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی فراوانی را در پی داشته و دارد. سالها است که اندیشمندان مدیریت و برنامهریزی شهری به دنبال راهکارهای مناسب در جهت تمرکزدایی به خصوص در کلانشهرها هستند.
در این سلسه نوشتار قصد داریم با بررسی تاریخی پیدایش و تحولات شهر و شهرنشینی و توجه به نظریات و الگوهای آن، به تبیین مساله تمرکز و ضرورت تمرکزدایی پرداخته و در انتها با توجه به تجارب جهانی، راهکارها و روشهای تمرکززدایی مورد بحث و بررسی قرار گرفته است.
این نوشتار توجه و تمرکز خاصی به وضعیت ایران و شهرها و کلانشهرهای ایرانی، به خصوص تهران خواهد داشت.
تعریف مسکن از این جهت برای سیاست پژوهان به ویژه در کشور هایجهان سوم اهمیت راهبردی دارد که ممکن است بسیاری از آن چه که در آمار موجود و یابرنامه ریزی های آینده مسکن تلقی می شود در برخی از تعاریف به کلی مصداق یک واحدمسکونی نباشد. از این رو یکی از مهم ترین پرسش هایی که در ابتدای بررسی های یکخبرنگار سیاستی و یا یک سیاست پژوه باید مورد توجه قرار گیرد، پرسش از تعریف مسکناست.
به دلیل گستردگی وپیچیدگی مفهوم مسکن و ابعاد متنوع آن نمی توانتعریف واحدی از آن ارائه داد. به طور کلی «مسکن» به عنوان مکان فیزیکی، سرپناهی استکه نیازهای اجتماعی، روانی و امنیتی اعضای خانواده درآن تأمین می شود. مفهوم مسکنعلاوه بر مکان فیزیکی، کل محیط مسکونی را نیز دربر می گیرد که شامل کلیه خدمات وتسهیلات ضروری موردنیاز برای به زیستن خانواده و طرح های اشتغال، آموزش و بهداشتافراد است.
در دومین اجلاس اسکان بشر "Habitat" که درتاریخ ۱۹۹۶ دراستانبول برگزارشد، مسکن مناسب چنین تعریف شده است: « سرپناه مناسب تنها به معنایوجود یک سقف بالای سرهر شخص نیست؛ سرپناه مناسب یعنی آسایش، فضای مناسب، دسترسیفیزیکی و امنیت مناسب، امنیت مالکیت، پایداری و دوام سازه ای، روشنایی، تهویه وسیستم گرمایی مناسب، زیرساخت های اولیه مناسب از قبیل آبرسانی، بهداشت و آموزش، دفعزباله، کیفیت مناسب زیست محیطی، عوامل بهداشتی مناسب، مکان مناسب و قابل دسترسی ازنظر کار و تسهیلات اولیه است، که همه ی این موارد باید با توجه به استطاعت مردمتامین شود.»
گويا امروزه مسكن فقط بايد محلي يراي سكونت باشد نه براي آرامش روحي و رواني افراد خانوار :زيرا بسياري از سودجويان و ماده پرستان دنياي غرب ، منزلي طراحي مي كنند كه تنها تامين كننده سودشان باشد ، ديگر روح و روان براي آنها بي معنا شده است و اين دقيقا نقطه مقابل معماري ايراني و اسلامي است كه ديروز معمار ايراني ، بنايي ، خانه اي و … را با مردم و براي مردم مي ساخت كه روح و جان و آرامش خانواده اولين هدف او بود . و سكونت دردرجه دوم قرار مي گرفت و با كمال تاسف دنياگرايي و سودمداري دنياي غرب امروزه در حال رسوخ به فرهنگ و نهاد معماري ماست و بعضي از معماران تحصيلكرده دانشكده هاي غرب به آن خوشامد مي گويند و آن تدابير معماري غريبه با فرهنگ ما را به اجرا مي گذارند .
آري معماري امروزه ما ، به جاي گرايش به فرهنگ ايراني و اسلامي خودمان ، به ( مدهاي غربي ) گرايش پيدا كرده است و خواسته يا نا خواسته در مسيري افتاده است كه ما را از اصل وخويش دور مي كند و گويا بعضي از مردم جامعه هم ، مدتي كوتاه ، آن را پاسخي رضايت بخش به خواسته اي خود مي پندارند كساني كه ناخرسندي به دل راه مي دهند و اندكتر از آنان نيزكساني هستند كه ناخشنودي خود را در قالب اظهارات صادقانه و اگاهانه با ديگران در ميان بگذارند تا بلكه مانعي بر سر راه تخريب ارزشهاي فرهنگي و معماري جامعه ما باشد
