هويت معماري بومي قم متکي به تک بناهاي ارزشمندي است که در هسته ي تاريخي شهر هنوز حضور دارند. اين شهر اگر چه فاقد يک بافت منسجم و تعريف شده ي معماري مي باشد، ولي به طور موردي داراي بناهاي شاخص و پر صلابت معماري است که از آن جمله مي توان به بازار قديم و عناصر واقع در آن مساجد، تيمچه ها و کاروان سراها، مدرسه ي جهانگيرخان، مدرسه ي غياثيه، مدرسه ي رضاييه و چند مورد ديگر اشاره نمود. در توسعه ي شهر دوره ي اسلامي، معبري که از جوار دژ مي گذشته، به تدريج مبدل به بازار گشته است و مهم ترين عناصر شهري در ورودي اصلي آن، يعني ميدان کهنه احداث شده اند. بازار در حول مهمترين شاهراه ارتباطي شهر جاي گرفته و ارتباط مستقيمي با بستر اجتماعي شهر داشته است. ميدان کهنه در قديم همواره به عنوان مرکز شهر تلقي مي شد و مرکز تلاقي راه هاي مختلفي بوده که از متن شهر عبور مي کرده اند. شبکه بندي گذرهاي اصلي بافت قديمي که هر شاخه ي آن محور يکي از محلات قديمي به شمار مي روند، به ترتيبي با معابر محدوده ي محله ي لب چال و ميدان کهنه متصل مي شوند. شهر قديم قم داراي يک هسته ي مرکزي است. اين مرکز متشکل از عملکردهاي مختلف مسکوني، بازار، ميدان و اماکن تاريخي، مذهبي است.