گويا امروزه مسكن فقط بايد محلي يراي سكونت باشد نه براي آرامش روحي و رواني افراد خانوار :زيرا بسياري از سودجويان و ماده پرستان دنياي غرب ، منزلي طراحي مي كنند كه تنها تامين كننده سودشان باشد ، ديگر روح و روان براي آنها بي معنا شده است و اين دقيقا نقطه مقابل معماري ايراني و اسلامي است كه ديروز معمار ايراني ، بنايي ، خانه اي و … را با مردم و براي مردم مي ساخت كه روح و جان و آرامش خانواده اولين هدف او بود . و سكونت دردرجه دوم قرار مي گرفت و با كمال تاسف دنياگرايي و سودمداري دنياي غرب امروزه در حال رسوخ به فرهنگ و نهاد معماري ماست و بعضي از معماران تحصيلكرده دانشكده هاي غرب به آن خوشامد مي گويند و آن تدابير معماري غريبه با فرهنگ ما را به اجرا مي گذارند .

لازم به تذكر و تاكيد است كه در همين بدو امر بايد روشن سازيم كه ما با توسعه معماري مخالف نيستيم ، ما خشت و گل را تجويز نمي كنيم . ما تضادي با آپارتمان نشيني نداريم و از مزاياي آن نيز آگاهيم . اما رشد غير اصولي آپارتمان نشيني و پيدايش برجها و اسمان خراشها كه به فرهنگ ما لطمه شديدي وارد نمايد ، نه تنها خوشايند ما نيست ، بلكه مي كوشيم تا جلوي تضادش با فرهنگمان را سد نماييم و به جاي اينكه فرهنگمان را اسير آن نماييم ، آن را سازگار با موازين ملي ، شرعي و فرهنگي مان كنيم و در تلاشيم تا معايبش را بكاهيم و مزاياي بالقوه اش را تقويت كنيم .

هدف ما اين است كه معماري ما غربي نشود . زيرا اگر معماري ما غربي شود جاي پاي فرآورده هاي صنعتي غربي براي مصرف در كشور ما آنچنان محكم مي شود كه بازار ما همه ش غربي مي شود ، خانه كه غربي شد مصالح آن كه غربي شد ، تابلوي نقاشي ( انسان سگ بازي كه با سگش  بر سر ميز غذا نشسته اند ، آذين خانه مي شود و جاي گچبري و كاشيكاري و تابلوي و آن يكاد و ……. را گرفت ، پوشش و دكور خانه كه غربي شد ، پوشش و ظاهر صاحب خانه نيز ناخواسته غربي شود و ديري نخواهيد پاييد كه بايد فرهنگ و معماري اصيل و ارزشهاي كهنمان را در موزه ها و كتب تاريخي جستجو كنيم و اگر از امروز در انديشه يافتن علاج اين واقعه ناگوار نباشيم ، فردا جز پشيماني ، ثمري ديگر نخواهيم داشت .

آري وقتي « چرخش طبيعي باد از طريق بادگيرها » جاي خود را به ( سيركولاسيون فن كوئل ) مي دهد ، ديگر سرمايش و گرمايش ما نيز منوط به كمك غرب است و غرب وقتي كمك مي كند كه ما غربي شويم ( بار ديگر تاكيد مي كنيم كه ما با تكنولوژي نيز مخالفتي نداريم بلكه بايد اثرات منفي ان را كم نماييم و خود را وابسته به ان نكنيم ) .

امروزه نمايندگان معماري معاصر غرب با انكار الزامات و ارزشهاي معماري و با زدن مهر تشابه برمعماري هاي متنوع محلي ، معماري پيشنهادي خود را با عنوان و ادعاي معماري بين المللي و با الفاظ فريبنده اي تحت عنوان ( مدرنيسم ) از طريق نشريات گوناگون همچون بخشنامه اي به سراسر جهان ابلاغ مي كننند .

فرهنگهاي سنتي چند هزار ساله اي نظير فرهنگ ايران ، در اصول و مباني خود ، كه معنوي هستند ، در نقطه مقابل فرهنگ مادي غربي قرار دارند و از اين رو معماري هاي آنها به عنوان نهادهايي بر آمده از اين دو فرهنگ ، در اساس نه فقط متفاوت كه حتي از بسياري جهات متباين و متضادند . اين پيشروي الگوهاي فرهنگ معماري غربي ، بدون شك بدان علت است كه خلآ حاصل از عقب نشيني نهادهاي سنتي عموماً با چيزي از نوع غربي ان جايگزين شده است و نيز اينكه مسير تغييرات در آينده ، در صورتيكه چرخ روزگار بر همين پاشنه بچرخد ، بسوي باز هم ( غربي شدن ) و ( مادي شدن ) پيش خواهيم رفت و اين معماران غربي چون لوكوربوزيه و ….. جايگزين معماراني چون شيخ بهايي خواهد شد .

سه اصل مهم معماري اسلامي كه در تقابل شديد با معماري غربي قرار دارند عبارتند از :

1-    عدم اشراف در فرهنگ معماري اسلامي و ايراني

2-     عدم اسراف در فرهنگ معماري اسلامي وايراني

3-     عدم احجاف در فرهنگ معماري اسلامي ايراني

در اين مجال ضمن اشاره به نكات فوق به تحليل ايدئولوژيك معماري اسلامي و ايراني در تقابل با فرهنگ غربي و جديد وارداتي مي پردازيم .